Amsterdam Light Festival

Zocht je nog een lampje voor in de woonkamer?

Verjaardag op de brug

Gisteravond was ik op bezoek bij Tamar, de drijvende kracht achter het Amsterdam Halloween Festival. We zaten in het bankgebouw aan de Vijzelstraat waar het team van Amsterdam Spook druk bezig was props voor het aankomende feestje te maken. Ik interviewde Tamar voor een video toen plotseling het brandalarm afging en we allemaal naar buiten moesten. Vals alarm of niet, we mochten niet meer naar binnen van de brandweermannen (die met hun grote luchtflessen op de rug iets van Ghostbusters weghadden). Op de brug zat een groepje Spanjaarden. Er werd een grote taart tevoorschijn gehaald. Het meisje met de bril vierde haar verjaardag dus hebben we voor haar een liedje gezongen.

Gezien: Unseen Photo Fair

 Foto: Linda.

Zondag samen met Linda de Unseen Photo Fair bezocht en een zeer divers aanbod aan fotografie gezien. De expositie is bedoeld om fotografen aan het publiek voor te stellen, maar bovenal om kopers voor het werk te vinden. Er hing niet iets tussen wat ik graag aan mijn muur wilde hebben, al kreeg ik van al die afbeeldingen en visies op de wereld wel zelf zin om foto's te maken.

Behalve geëxposeerde foto's kon je er ook documentaires kijken over fotografen. Ik vond die over Bill Cunningham, die al sinds de jaren zestig de mode op straat fotografeerd. Fascinerende man, maar ook een beetje droevig: iemand die voor zijn werk leeft. Dat levert hem een prachtig oeuvre op maar ook een gebrek aan sociaal leven en liefde:

Zapp Magazine presents Bill Cunningham: New York (director Richard Press - 2010 84 min) 


Richard Press’ fascinating documentary about the famed photographer Bill Cunningham took ten years to make, “eight years to convince Bill and two to shoot and edit the film”. Eighty-year-(and more)-old Bill Cunningham is a reluctant fashion legend; he’s cycled around New York on his worn-out bicycle for years, documenting street fashion for over half a century. Vogue editor Anna Wintour once famously said “We all get dressed for Bill”.

Het was heeeeeeeet

Lowlands 2012, zondagmiddag. Een zeer hete Lowlands. Een paar jaar geleden was ik al eens op dit festival om video's voor 3fm te monteren. Dit keer was ik er als gast. De eerst dag was het vooral heen en weer lopen en net de gewenste optredens missen. De tweede dag zat ik lekker backstage bij de Titty Twister te kletsen met schrijvers en artiesten. Onder andere leuk gepraat met Nico Dijkshoorn, Buddy Wakefield en Tim Knol. De Titty Twister bood zoals ieder jaar de Lowlands bookstore: een literair programma vol met interessante optredens. Maar GVD, wat was het heet dit weekend!

Wachten op Kevin

Vlak voor aanvang van de show Jay & Silent Bob get old. Hier twee typische Kevin Smith-fans. Nou ja, vooral die blonde gozer lijkt me een typische Smith-stoner. Tijdens de show mochten er geen foto's of video's geschoten worden. Daar was men erg streng in. Ik heb dus alleen dit plaatje van het publiek kunnen schieten.

2012

Carré

Vorige week had ik voor het eerst in mijn leven een avondje Carré. Het schijnt dat je gewoon lastminutekaartjes kunt kopen voor bijvoorbeeld Herman van Veen die we die avond gezien hebben. Ik ben gek op Herman van Veen.

Studio Nieuw Gehoer in Turnhout 2011

Studio Nieuw Gehoer maakte afgelopen weekend de stad Turnhout onveilig. Niet toevallig was er dat weekend een leuk stripfestival. Twee avonden achtereen tekenden de stripmakers van dit bijzondere collectiefje de placemats van het restaurant Edelweiss vol.

 (Klik op plaatje voor grotere versie.) Nieuw Gehoer werd gevraagd om ook een tekening in het gastenboek van het restaurant te maken. Zoals te verwachten, mocht het uiteindelijke resultaat tot de hoge kunst gerekend worden.

Matt Baay tekent een... nou wat zou het zijn?

Paul laat zich van zijn beste kant zien.

Radioactieve tieten?

Zwarte Piet

Ik kwam vriend Piet vandaag tegen op het Mediapark. Even gezellig bijgepraat. Mensen die racisme zien in Zwarte Piet moeten maar bij zichzelf te raden gaan, vind ik. Piet is een prima gozer.

Alternatieve stripmuur

Stripmuren, dat zijn muren beschilderd door stripmakers. Maar je kunt natuurlijk ook een reeks stripmakers tegen een muur zetten. Ter decoratie uiteraard, niet om de bezuinigingen in de cultuursector op radicale wijze door te voeren. Al zou Halbe Zijlstra wellicht de sector wel zo om zeep willen helpen. Deze foto werd een tijdje geleden gemaakt door Tonio van Vugt. Tegen de muur ziet u René Windig en Peter Pontiac met wie ik een praatje maak. We maakten hier een afspraak voor het interview dat ik met hem afnam voor de VPRO Gids. Op de voorgrond Natasja van Loon, ook geen onbekende in de stripwereld. Maar van wie is toch die rode mouw?

Bommel

Tijdens Klik Special afgelopen zaterdag waren er echte schetsen en cells van de animatiefilm 'Als je begrijpt wat ik bedoel' te zien in theater Kriterion.

Thijs & Aimée

Ze wilden niet allebei tegelijk scherp worden, daarom plaats ik beide foto's maar van Thijs van Domburg en Aimée de Jongh. De cabaretier schreef een strip, de stripmaakster tekende deze. '2017' is een prequel van Van Domburgs gelijknamige cabaretprogramma. Hier lees je er meer over.

Viva Pontiac!

Peter Pontiac kreeg afgelopen vrijdag de Marten Toonderprijs uitgereikt voor zijn gehele oeuvre. En terecht, want het is een fantastische tekenaar en een bijzonder stripmaker. Iemand die een stevige eigen stempel heeft gedrukt op de Nederlandse stripwereld. Maar goed, dat weet je allemaal al, want je hebt natuurlijk dit interview met Pontiac al gelezen. :)
Bovenstaande foto is het plafond van de Grote Kerk te Breda, genomen tijdens de toespraak van de Burgemeester. Natuurlijk is het goed dat de burgervader ook wat komt vertellen en de man bleek zowaar een fan van Pontiac. Toch moeten mensen ambtenaren maar eens vertellen dat een speech ook kort mag zijn.

Jan Kruis, de winnaar van de Marten Toonderprijs vorig jaar, overhandigde zijn collega een prachtig kunstwerk waar verschillende stripmakers aan hebben meegewerkt.

Daarna togen wij opgetogen naar het Graphic Design Museum om de expositie 'Comix, Hot Pix & Tragix' te bekijken: het prachtige tekenwerk van Pontiac in originele versies te bekijken.

Boekpresentatie Letterlijk & Figuurlijk

Hier staan Peter Pontiac en Joost Pollmann gebroederlijk naast elkaar. Niet zo gek, de heren komen ook daadwerkelijk uit hetzelfde nest. Pontiac maakt al zo'n veertig jaar strips en illustraties, terwijl broer Joost over het beeldverhaal schrijft. Pollmann voegt een belangrijke stem toe aan de stripjournalistiek vind ik. Afgelopen donderdag presenteerde hij zijn nieuwe boek 'Letterlijk & Figuurlijk: Strips kun je anders lezen'.

Dit boek gaat over de manieren waarop je grafische romans zou moeten lezen: langzaam, met oog voor beslissende details. Zorgvuldig, zoekend naar denkbeelden. En sensueel, want er val veel te ruiken, te horen en te voelen, aldus de achterflap van het boek, dat overigens prachtig is uitgegeven door De Buitenkant.

Je kon ter plekke middels zeefdruktechniek de rug van je exemplaar van een titel laten voorzien.

Aarsman @ Manuscripta

Vorig weekend was er weer Manuscripta in Amsterdam. De feestelijke opening van het nieuwe boekenjaar. Hans Aarsman, fotograaf en fotoanalist, werd geïnterviewd door Ronald Ockhuysen, de adjunct-hoofdredacteur van Het Parool. Ze spraken over het analysereren van foto's en Aarsmans aankomende boek 'De fotodetective' dat begin volgend jaar bij Podium uitkomt.

Ik heb Aarsmans vorige boek ooit gerecenseerd en kijk uit naar dit nieuwe epistel over fotografie.
De rest van Manuscripta heb ik vooral doorgebracht in Het Ketelhuis waar Tonio van Vugt diverse stripmakers interviewde.

Overal Julidans

Vanmorgen met Paul naar 'The Trip' geweest. Een vermakelijke film met Steve Coogan, al viel hij wel een beetje tegen.

Daarna koffiegedronken bij Stanislavski. Overal hangen daar in en op het pand posters van Julidans, een zomerfestival voor hedendaagse dans. Vandaag is de laatste dag. Ik ben niet zo van de dans: ik zou niet weten waar ik moet beginnen. Toch is het altijd goed een specialistisch festival te hebben waar nieuwe en alternatieve vormen van de kunst worden getoond. Het zou jammer zijn, nee, het zou doodzonde zijn als dat soort dingen door Halbe Zijlstra en zijn cultuurhatende maffia worden wegbezuinigd. Zo. Dat is er weer uit. Geen idee wie dat meisje is overigens, ze stond toevallig voor het raam.

Oh my! It's Stephen Fry!

De enige echte Stephen Fry was een paar dagen in Nederland om zijn autobiografie te promoten. Donderdag was hij in de Amsterdamse Singelkerk. Ik schreef er dit verslag over voor NRC Handelsblad.

De bovenste foto van de voorbijlopende Fry zou je technisch gesproken mislukt kunnen noemen, want hij is bewogen. Toch vind ik het een mooie foto omdat Fry toch goed te zien is tussen de mensen door die voor een handtekening in de rij staan. Ik vind het door de beweging ook een dynamisch beeld.

Foo Fighters @ Pinkpop

Concerten. Ik beleef er niet veel. Niet live in ieder geval. Ja, ik ben wel eens in de Melkweg of Paradiso te vinden. Kleinere zalen, dicht op de band. Dat vind ik fijn. Zo massaal als het bij Pinkpop is, hoeft het voor mij niet. Pinkpop dus vanaf de bank, ofschoon ik niet veel gezien heb dit jaar. Wel heb ik het optreden van Foo Fighters bekeken. Goede band.

En opeens moest ik aan 'Alien' denken...